Hiszpania posiada w Afryce swoje tereny. Jedną z nich jest Ceuta – Ciudad Autónoma de Ceuta- miasto i twierdza położone na afrykańskim cyplu tworzącym Cieśninę Gibraltarską, niemal naprzeciw Gibraltaru. Miasto to leży na terytorium Maroka, na powierzchni około 19,3 km², z około 80 tys. mieszkańców. Ceuta to miasto autonomiczne, wcześniej należące do hiszpańskiej prowincji Kadyks. Jest tu najbliżej położony w stosunku do Europy afrykański port i baza marynarki wojennej.
Miasto leży z jednej strony na skalistym cyplu, a z drugiej na stałym lądzie i z zachodniej strony w górzystym terenie.
Historia miasta jest dość bogata pod względem ilości właścicieli i nazw jakie ta miejscowość miała. Najpierw miasto nazywało się Abyla i należało do Kartagińczyków, następnie
Septem Fratrem jako kolonia rzymska, później Wandalowie byli właścicielami po wypędzeniu Rzymian z miasta i przejęli nad nim kontrolę. Jeszcze póżniej Ceuta była w posiadaniu Wizygotów oraz Bizancjum. Po wielu atakach, rewolcie, która się tam odbyła miasto zostało zniszczone, opuszczone i dopiero w IX wieku odbudował je przez Majakas ze swoim plemieniem. Na początku XIV wieku przejęli miasto Aragończycy z Fez, a wiek później okupował już miasto portugalski król Jana I, który chciał przywrócić chrześcijaństwo, zdobyć saharyjskie złoto, stworzyć szlaki handlowe dla niewolników i kości słoniowej.
Kiedy w 1580 Hiszpanie zajęli Ceutę, nie spodziewano się, że w roku 1640 Portugalia odzyska miasto. Jednak dzięki traktatowi lizbońskiemu w 1688 roku Hiszpanie odzyskali miasto, a po uznaniu niepodległości Maroka Ceuta została przyłączona do Hiszpanii jako integralna część jej terytorium.
Ceuta należy do Andaluzji i ma własną autonomię. Miasto dzieli od wybrzeża Hiszpanii zaledwie 12 mil, a mieszkańcy to w większości berberyjscy muzułmanie i Żydzi.